خواندنی های تاریخی

  گروه فرهنگ و ادب، یادداشت مهمان- سید مجتبی مومنی: این روزها و در توجیه تخریب اموال عمومی اغتشاشگران بحث‌هایی مطرح می‌شود و آن را با ایام پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ همانند سازی می‌کنند. اما برخلاف تصویری که گاه از انقلاب ارائه می‌شود، امام خمینی از همان سال‌های

  سال‌ها پیش از آنکه جنایات داعش جهان را شوکه کند، سازمان مجاهدین خلق در کوچه‌پس‌کوچه‌های تهران با ربایش، شکنجه و زنده‌به‌گور کردن شهروندان، یکی از سیاه‌ترین پرونده‌های تروریستی تاریخ معاصر ایران را رقم زد. گروه فرهنگ خبرگزاری فارس: سازمان مجاهدین خلق که در حافظه تاریخی ملت ایران با خیانت،

  صبح ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ خیابان‌های تهران مملو از جمعیت بود. میلیون‌ها نفر از شهرها و روستاها خود را به فرودگاه مهرآباد رسانده بودند تا بازگشت امام خمینی (ره) پس از ۱۴ سال تبعید را ببینند. لحظه‌ای تاریخی که سرنوشت ایران را برای همیشه تغییر داد. گروه فرهنگ خبرگزاری فارس؛

  بررسی اسناد تاریخی و روایت پژوهشگران نشان می‌دهد سیاست‌های رضاخان در قبال عشایر ایران، فراتر از اقدامات امنیتی، به سرکوب سازمان‌یافته جوامع محلی انجامید؛ روندی که با خلع سلاح، اعدام، غارت و تحقیر گسترده همراه بود و آثار آن تا امروز در حافظه تاریخی کشور باقی مانده است. گروه

  در اسناد لانه جاسوسی شاهدیم که خود آمریکایی‌ها پهلوی را به‌ مثابه یک گاو شیرده می‌بیند و با او مانند یک نوکر برخورد می‌کنند نمونه بارز آن همان صحنه معروف و تحقیرآمیز دیدار شاه با کارتر است؛ جایی که شاه ایستاده و کارتر نشسته بود و همچون یک کودک

  به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از درگاه مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، یکی از دلایل رشد و ترقی امیراحمدی قاطعیت در برخورد با با قیام‌ها و شورش‌ها و همچنین قساوت و شهامت بود که به سرعت اعتماد رضاخان را جلب کرد. او بین سال‌های ۱۳۰۳ تا ۱۳۰۶ کشتار

  به گزارش خبرنگار مهر، آیت‌الله سید محمدهادی میلانی در سال ۱۲۷۳ خورشیدی در شهر نجف چشم به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی و دوره‌های سطح را در همان شهر گذراند و سپس در محضر استادان برجسته حوزه نجف، به ویژه آخوند خراسانی، مراحل عالی تحصیل و درجه اجتهاد را تکمیل

  آنچه باید در جامعه امروز برای مردم به خوبی تبیین شود مراتب زهد و ساده زیستی علما ومراجع شیعه هست ؛ تبیین این بعد از ‌زندگی آنان درسی است هم برای اصلاح مردم وهم برای طلاب جوان که خود را باشناخت اسوه ها وقله های زهد وپارسایی تربیت ‌نمایند

  بارها در تابستان در بابل، خشکسالی می شد، مردم از اطراف گرد آمده و به منزل آن مرد بزرگ (مرحوم آیه الله ملامحمد حمزه شریعتمدار (ره)) می رفتند و ایشان برای طلب باران به همراه مردم می رفتند و دست به دعا بلند کرده و به زبان مازندرانی با

  بحثی داریم که برخی مطالب در شیعه به نحو تلقی بوده و نه به نحو تبنی و یا به نحو قواعد حدیثی نبوده است، تلقی یعنی شواهد نشان می‌دهد که بین شیعه این جا افتاده بوده است، مثلاً فرض کنید مرحوم شیخ طوسی وقتی روایت علامات مومن را نقل

  شبکه اجتهاد: برخی صفحات تاریخ فقط روایت یک حادثه نیست؛ یک سند زنده است که از حقیقت بزرگ‌تری حکایت می‌کند. یکی از آن‌ها روایت اربعین سال ۱۳۵۵ هجری شمسی است. قبل از اینکه راه‌پیمایی اربعین به یک آئین جمعی فراگیر تبدیل شود، سنّتی قدیمی میان مردم عراق بود که

  روزی که درباریان جنازه‌ی او را در قم تشییع کردند، شب برایش خیرات دادند. مأموران دربار غذاها را به مدرسه‌ی فیضیه‌ی قم آوردند تا بین طلاب توزیع کنند، اما هیچ کسی از طلبه‌ها درِ حجره‌اش را باز نکرد. همه گفتند: «این غذاها را ببرید جای دیگر! ما شام خورده‌ایم».