آنچه در ذیل خواهد آمد معرفی و یا خلاصه ایست از درس گفتارهایی از شهید سید محمد باقر صدر درباره سنن تاریخی قرآن کریم. شهید صدر قرار بود تا در این درس گفتارها بحث تفسیر موضوعی قرآن کریم را پی گیری نماید، در ابتدا نیز موضوع سنن تاریخی در
اشاره: درباره زندگی و زمانه مرحوم آیتالله محمد مهدی آصفی با برادر ایشان آقای محمدرضا آصفی گفتوگو کردیم. محمدرضا آصفی به دلیل خط خوشی که داشت، در نوجوانی در نجف اشرف کتابهای شهید صدر را پاکنویس میکرد و به همین دلیل از نوجوانی با شهید صدر مرتبط بود.
مقدمه[1] قيس بن سعد بن عباده از اصحاب بزرگ پيامبر صلي الله عليه وآله و ياران وفادار اميرمؤمنان علي عليه السلام است. او از نام آوران بزرگ عصر خود و از شخصيتهاي گمنام تاريخ اسلام و تشيع است.
مورخان گاه از روایتهای تاریخی خود گذر میکنند و برای مشروعیت روایتهای تاریخی خود یا هویتیابی دست به دامان روایتهای ایدئولوژیک و دینی میشوند. این امر را در مطالعات گفتمانی «میان متنیت» گویند. میان متنیت درواقع نشاندهندۀ تاریخمندی متون است. هیچ متنی را نمیتوان به تنهایی و بدون اتکا به
حضور و نقش امامان شیعه تنها در حوادث سیاسی و اجتماعی موثر نبوده است بلکه نقش فرهنگی و علمی آن شخصیتها توانسته است در شکلگیری و بنیاد فرهنگ اسلامی بهطور عام و فرهنگ تشیع بهطور خاص غیرقابل انکار باشد. امام صادق (علیه السلام) به عنوان شخصیتی دانشمند به پایهگذاری
چکیده پیشوای ششم شیعیان حضرت ابو عبد الله جعفر بن محمد صادق علیهالسلام مایه فخر اسلام و صاحب تمامی فضایل بودند که آن ها را از اجداد پاک و مطهرشان به ارث برده بودند. ایشان در همۀ عرصه های مربوط به انسانیت، شرافت، کمال، عفّت، تقوا، کار و تلاش،
پس از شهادت امام موسی کاظم (علیه السلام) در سال 183 هـ .ق ، عواملی دست به دست هم داد تا عده ای، ایشان را آخرین امام و قائم و مهدی بدانند و بر این اساس، بر ایشان توقف نمایند و امامت امام رضا (علیه السلام) و سایر امامان
گفته میشود دختران امام کاظم (علیه السلام) ازدواج نکردند. این به دلیل وصیت آن حضرت بود. منشأ این سخن، گزارشی از یعقوبی مورخ است که در این مقاله به نقد و بررسی آن میپردازیم. آنگونه که از مجموع گزارشهای تاریخی و روایات منابع اسلامی برمیآید، میتوان سخن یعقوبی را
در کتب اخبار چندین نامه از امام جواد (ع) نقل شده که به یاران و شیعیان خود نوشته است بعضی از این نامه ها، پاسخ نامه هایی است که از آن حضرت مساله سوال کرده اند و برخی موعظه و اندرز خواسته اند و بعضی از این نامه ها را
مكتب پربار باقـرى و محضر گهربار امام باقـر (علیه السلام) اسلامشناسانی بزرگ به جامعه اسلامى هديه كـرد. انديشمندانى كه هر يك خـود مرجعى مهم در مسائل علمـى و مذهبى به شمار میآیند. دسـتـاوردهاى اين دانشگاه فعال و عظيم علمى ـ ديـنـى گستردهتر از آن است كه بتـوان به تمام
دوران امامت امام هادی (علیه السلام) با برخوردهای اعتقادی، مناقشه های علمی، تبعیض های قومی، فشارهای اقتصادی و سیاسی، و هرج و مرج گرایی دولتمردان عباسی مصادف بود، که قلمرو حکومت آنان را به صحنۀ درگیری های مختلف گروه ها، احزاب و جنبش ها مبدل ساخت. این جنبش ها
دین اسلام دینی سیاسی است و فقه، یعنی علم مناسک و احکام آن نیز ناگزیر وجه سیاسی دارد، در نتیجه، منظومة احکام اسلامی (فقه) به گونهای چینش شدهاند که تحقق کامل آنها جز در قالب تأسیس حکومت اسلامی مدینه میسر نمیشد اما بهرغم وضوح در تعامل دو حوزة فقه و
ایران-قم-میدان جهاد-مجتمع آموزش عالی امام خمینی (ره)- ساختمان نبیین-مجتمع آموزش عالی تاریخ، سیره و تمدن اسلامی
کلیه حقوق سایت متعلق است به جامعه المصطفی العالمیه
طراحی و پشتیبانی توسط گروه نرم افزاری رسانه