نویسندگان معاصر علوی و همچنین برخی محققان ترک شاه اسماعیل را معمار تاریخی آیین های علوی می دانند. مبنای چنین فرضی وجود اشعار شاه اسماعیل با تخلص «خطائی» در آئین های علوی و کارکرد عبادی این اشعار در میان آنهاست.
علویان در انتقال فرهنگ خود بر سنت شفاهی تکیه دارند، از این رو شاعران ایشان از جایگاه ویژه ای در میان آنها برخوردارند. بعد سیاسی و نظامی شخصیت شاه اسماعیل باعث شده است که پژوهشگران بیشتر به این دو بعد شخصیتی او بپردازند و به سایر ابعاد همچون شاعر بودن و نیز رهبری معنوی علویان آناتولی چندان توجه نکنند.
برای مشاهده متن کامل مقاله فایل را دانلود نمایید.
