سرویس تاریخ خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- «روایتشناسی تاریخنگارانه» مورد پژوهی؛ از واقعه سقوط بغداد نوشته مشترک محبوبه شرفی و مریم نظرالهویی از سوی پژوهشکده تاریخ اسلام منتشر شد.
از رویکردهای نوین در مطالعات تاریخی است که با تمرکز بر شیوه بازنمایی گذشته در متون تاریخنگارانه، به مطالعه نسبت میان روایت، مورخ و واقعیت تاریخی میپردازد. این رویکرد بر آن است که روایتهای تاریخی صرفاً انعکاس رویدادها نیستند، بلکه متأثر از بینش، روش، جایگاه اجتماعی و شرایط زمانه مورخان شکل میگیرند.
روایتشناسی تاریخنگارانه میکوشد با بررسی ساختار روایتها، بینش مورخان و زمینههای فکری و اجتماعی آنان، به این پرسشها پاسخ دهد که روایت تاریخی تا چه اندازه بازتاب واقعیت گذشته و تا چه اندازه محصول بینش و نگرش مورخ است؟ این پرسش، در کانون مطالعات روایتشناسی تاریخنگارانه قرار دارد و میکوشد نسبت میان روایت و واقعیت تاریخی را روشن سازد.
حاصل این پژوهش افزون بر تبیین ابعاد گوناگون بازنمایی واقعه سقوط بغداد در تاریخنگاری ایرانی، الگویی روششناختی برای مطالعه، مقایسه و اعتبارسنجی روایتهای تاریخی را فراهم میآورد و به فهم دقیقتر نسبتِ میان روایت تاریخی و واقعیت تاریخی یاری میرساند.
