مقالات

چكيده تحقيق در تاريخ، نيازمند دست يابى به حقايق و واقعيت هاى تاريخى است، و اين امر، مستلزم بررسى دقيق اطلاعات تاريخى موجود در منابع، اسناد و مدارك مى باشد. آن چه اين بررسى را ممكن و محقق مى سازد، عملكرد انتقادى در برخورد با اين اطلاعات است كه از

در ميان اهداف امام حسين عليه السلام از قيام در برابر يزيد كه در لابلاى سخنان آن حضرت عليه السلام يافت مى شود، هيچ اشاره اى به مسائل قبيله اى نشده است، امام حسين عليه السلام اهداف خود را از قيام، مسائلى همچون امر به معروف و نهى از منكر،

این سخنی است که بارها باید در مطالعۀ آموزه ‌های هریک از ائمۀ معصوم (ع) بازگو کرد؛ اینکه تفکیک آموزه‌ های آنان از یکدیگر آسان نیست و رسالت مشترکی که پی ‌جویی می‌ کردند، موجب می‌ شود تا پیام ایشان در پرتو یک نگاه فراتر از اشخاص ائمه (ع) بررسی

    آنچه در پی خواهد آمد گزارشی است از واقعه کربلا آنچنان که در مصادر قدیمی آمده است. ضمیمه آن تحلیل هایی هم هست که بر اساس همان نقلهاست. اهم مطالب: شیعیان کوفه و دعوت از امام حسین (ع)/ رفتن مسلم به کوفه/ امام حسین (ع) از کوفه تا

 انطباق دقیق رویدادهای تقویم هجری قمری و شمسی کار سختی است؛ اما با استفاده از نرم‌افزارهای رویت هلال مشخص می‌شود که عاشورای 61 هجری قمری در روز سه‌شنبه 20 مهر یا چهارشنبه 21 مهر اتفاق افتاده است.

يزيد و حسين‏ عليه السلام، دو نمونه از دو خاندان ‏اند، كه با همديگر صد در صد، تقابل دارند. امّا، تنها، تمايز آنها، در نمونه بودن خاندانشان نيست، بلكه آن دو، در نمونه بودن هم، كاملاً با همديگر متفاوت ‏اند. مثلاً حسين بن على‏ عليه السلام، نمونه اعلاء و برترين

عباس محمود عقاد و مبارزه ميان دولت دنيوي و امامت ديني «عباس محمود عقاد» (1889-1964) شاعر، ناقد، پژوهش گر، نويسنده و روزنامه نگار مصري، در تحليل عاشورا، به مسأله قوميت و نوع تربيت دو خانواده بني اميه و بني هاشم تأکيد مي کند و براساس آن، عاشورا را قضاوت و

تأکيد قرآن بر توجه به تاريخ و عبرت آموزي از آن سبب توجه مسلمانان به علم تاريخ و تاريخ نگاري گرديد. تاريخ نگاري اسلامي در آغازين مرحله خود با سيره نگاري رونق گرفت. شيعيان نيز با وجود همه موانع، سعي خود را به کار بسته و علاوه بر نگارش سيره،

مقاله حاضر با هدف معرفي و شناخت تحقيقات صورت گرفته در موضوع عاشورا و عاشورا پژوهان در يكصد سال اخير در غرب نگارش يافته است. در نوشتار حاضر ابتدا به سير مطالعات اسلامي ‌و مطالعات شيعي‌ اشاره شده است. سپس چندتن از عاشوراپژوهان برجسته غربي و تحقيقات صورت گرفته در