مقالات

اشاره امام سجاد(ع) در عین آن که زینت عبادت کنندگان، بزرگمرد عبادت، عرفان وسجده بود، مجاهد بزرگ فی سبیل الله بود، او در عین آن که کانون علم و اندیشه ومعرفت بود، تواضع ویژه ای داشت، و در عین آن که شکوه و جلال و ابهت خاصی داشت، دارای حلم

امام سجاد (علیه السلام) یكى از مصادیق قرآن ناطق هستند و بیانات ارزشمند ایشان دارای مبانی قرآنی است. این مدعا با تکیه بر شواهدی بدست می آید که عبارتند از: استناد مستقیم به آیات قرآن، تطبیق بیانات امام سجاد (علیه السلام) به آیات قرآن، الفاظ قرآنى و بیان اهمیت قرآن.

كتاب صحیفه سجادیه، مجموعه‌ای از دعاها و مناجات امام چهارم شیعیان، زین العابدین علی بن الحسین است. این کتاب به «انجیل اهل بیت» و «زبور آل محمد» و «اخت القرآن» معروف است.. این کتاب اگرچه در موضوع دعا و نیایش است، ولی شامل بسیاری از حقایق علوم و معارف اسلامی

چكيده: يكى از مباحثى كه در عصر امامت امام سجاد(عليه السلام) مطرح است، موضع گيرى هاى سياسى حضرت در برابر حوادث و اعمال حاكمان اموى است. اين نوشتار در دو بخش به بررسى اين مواضع مى پردازد: بخش نخست، به مواضع سياسى حضرت در برابر حوادثى چون: واقعه حرّه، قيام

کتب الله علیهم القتل فبرزو الی مضاجعهم (1) کاروان پس از بیرون شدن از شهر مکه بترتیب، در منزلهای تنعیم (2) صفاح (3) ذات عرق (4) حاجز بطن رمه (5) زرود (6) ثعلبیه (7) زباله (8) بطن عقبه (9) شراف (10) ذوحسم (11) عذیب الهجانات (12) قصر بنی مقاتل (13)

بعد از حادثه عاشورا، کاروان اسیران کربلا در کوفه، شام و سپس مدینه، با خواندن خطبه، سرودن شعر، پاسخگویی به مخالفان و سوگواری، پیام حماسه حسینی را به مردمان این نواحی انتقال دادند و بزرگترین تاثیر را برجای نهادند . اثری که سخنان فرزندان و خواهران امام حسین علیه السلام

در این اثناء امام زین العابدین علیه السلام از سراپرده خود بیرون آمد و با اشاره مردم را به سکوت، دعوت کرد، نفسها در سینه ها ماند و سکوت مطلق همه جا را فرا گرفت، آنگاه امام سجاد علیه السلام اینگونه خطبه تاریخی خود را ایراد فرمود: پس از حمد

مقدمه: امام علی بن الحسین «علیه السلام» چهارمین امام شیعیان سال 37 یا 38 هجری در مدینه منوره به دنیا آمد. از جانکاه ترین حادثه زندگی امام، حادثه عاشورا بود که با تمام وجود خود آن را لمس کرد؛ هر چند که بیماری توان یاری رساندن به پدر را از

رسالت بیدارگرانه امام سجاد – علیه السلام – چندان دیر آغاز نشد. با فاصله ای کوتاه ، علی رغم همه دردهای درونی و رنجهای جسمی ، امام بر سکوی رهبری ایستاد. از لابلای توده های غم و درد، قد برافراشت و چنان با سخنان برنده اش فضای تیره اتهامها و

چکیده:  انسان، مستعدّ اتصاف به همه ی کمالات است امّا وصول به آنها در گرو تربیت صحیح می باشد و برای رسیدن به هدف والای قرب الی الله باید بهترین شیوه ها را انتخاب نمود.  به یقین برترین روشها تنها در کلام و سیره ی انسانهای کامل هر عصر و

در بخش گذشته به محورهای سه گانه ی اهداف تربیتی حضرت سیدالساجدین(علیه السلام) اشاره شد و پس از آن روشهای مورد نظر برای تحقق اهداف مورد بررسی قرار گرفت. برخی از این شیوه ها از جمله روش اعطای بینش و روش عفو موضوع نوشتار ما بود. اینک به برخی دیگر

اشاره: در نوشتار پیشینِ بررسی شیوههای تربیتی حضرت سیدالساجدین(علیه السلام)، به روشهای یادآوری نعمت، تغافل، محبّت، و رفق و مدارا پرداختیم. در ادامه با دیگر راه­بردهای تربیتی چهارمین امام مکتب انسان ساز اسلام آشنا می شویم: