
ابطح: مكاني شريف در پيرامون مكه
ابطح (جمع: اَباطِح) به معناي رودي فراخ است كه كف آن را سنگريزه پوشانيده باشد. نيز به كف و داخل دره، ريگزار، مسيل آكنده از سنگريزه و گذرگاه سيل تنگ يا فراخ[1]و به هرجاي فرورفته، ابطح گفتهاند.



ابطح (جمع: اَباطِح) به معناي رودي فراخ است كه كف آن را سنگريزه پوشانيده باشد. نيز به كف و داخل دره، ريگزار، مسيل آكنده از سنگريزه و گذرگاه سيل تنگ يا فراخ[1]و به هرجاي فرورفته، ابطح گفتهاند.

این نوشتار که با تکیه بر منابع اهل سنت نگارش یافته است در بخش نخست، به ارزشهای فردی و اخلاقی حضرت فاطمه(س) مشتمل بر عبادت، توكل، قناعت، زهد، عفت، رضا و تسليم می پردازد. در اين قسمت، پس از تعريف اين ويژگیها و بيان معنای صحيح آن در معارف اسلامی

قحطی بزرگ در ایران کدام است؟ پاسخ به این پرسش از این رو دشوار است که در هر قرن چند قحطی در سرزمین ما روی داده است و برپایه گزارشها هر یک از سهمگین تر و دهشتناک تر از دیگریست. و به درستی نمی توان گفت کدام قحطی بزرگتر است.

از صحابيان و كاتبان وحي و امامان قرائت، صاحب مصحف. نام كامل او أبيّ بن كعب بن قيس بن عبيد بن زيد بن معاويه است.[1]نسب معاوية بن عمرو به نجار بازميگردد. ابيّ از قبيله خزرج تيره بنينجار است كه به قبيله ثعلبة بن عمرو بن خزن انتها مييابد.[2]

چکیده برآیند نگاه متفاوت ابو علی احمد بن محمد مسکویه رازی(م421ق) به پردازش تاریخ، ارائه نوعی تفسیر و تبیین انتقادی تاریخ و بیان گونه ای فلسفه تاریخ بود.

شيخ مفيد از بزرگ ترين متكلمان اماميه در نيمه دوم قرن چهارم و اوايل قرن پنجم است كه مهم ترين نقش را در تثبيت عقايد كلامي اين مكتب دارد. او داراي كتب تاريخي متعددي است كه از آن جمله مي توان به «الارشاد» اشاره كرد. اين كتاب كه درصدد بيان

چکيده کتاب الارشاد شيخ مفيد علي رغم عظمت و جايگاه رفيع خود در تاريخ نگاري تشيع و نيز زندگي نامه نگاري ائمه عليهم السلام، کمتر مورد بررسي درون متني قرار گرفته است؛ در حالي که به نظر مي رسد بررسي محتوايي و سندي، بتواند راهگشاي بسياري از ناگشوده ها باشد.

این اواخر، چاپ تازهای از کتاب «تاریخ الإسلام» ذهبی (متوفی ۷۴۸) نشر یافته که دو جلد آن فهرست است و پانزده جلد دیگر متن. جمعاً هفده مجلد،۱به جای آن چاپ قبلی که متجاوز از پنجاه مجلد بود و هر مجلدی فهرستهای ویژه خود را داشت. ۲چاپ حاضر برای مراجعه دمدستی

تا دو قرن پیش، بینش حاکم بر محیطهای علمی ما بینشی اسلامی بود. اما علم رایج در محیطهای آموزشی و پژوهشی فعلی جوامع اسلامی علم سکولار است. پس این سوال مطرح است که چگونه علم دینی در جوامع اسلامی جای خود را به علم سکولار داد؟

عرض سلام ادب و احترام دارم خدمت فرهیختگان و پژوهشگران محترم پوزش میخواهم بابت تاخیر و سپاسگذاری می کنم از دست اندرکاران جشنواره بین المللی پژوهشی شیخ طوسی(ره) و از زحمات این بزرگواران.

آنچه می خوانید گزارشی از مقاله سید آصف کاظمی با عنوان «نظريه پخش و تأثیر حوزه علمیه قم بر معرفت سیاسی افغانستان» در کمیسیون تخصصی و اختتامیه شانزدهمین دوره از جشنواره بین المللی شیخ طوسی است که رتبه ی دوم در سطح 4 و دکتری فراخوان ویژه را به خود

از نخستين مدعيان دروغين نبوت در عصر پيامبر(صلي الله عليه و آله) عَبهلة بن كعب بن عوف[1]/ غوث[2]از تيره بنيعنس و از زيرشاخههاي قبيله يمني مَذْحِج بود. ذوالحمار به معناي صاحب الاغ تعليم يافته؛ و ذوالخمار به معناي كسي كه هميشه سر و صورتش را ميپوشاند، به عنوان القاب[3]او ياد