نویسنده در این اثر به تاریخچه و نحوه عزاداری عاشورا در طول تاریخ پرداخته است. در فصل اول کتاب، دیدگاه های مختلف پیرامون واقعه کربلا (دیدگاه علمی، عاطفی) بررسی شده است.
تاریخچه عزاداری قبل از صفویه با نگاهی گذرا به عزاداری در اسلام، آگاهی مردم ایران از واقعه کربلا و رسمی شدن مراسم عاشورا در عهد آل بویه، عناوین فصل دوم را تشکیل می دهند.
سبک عزاداری، ایام و مدت عزاداری و بسط آن در تمام سطوح جامعه و کارکرد مراسم عاشورا در رسمی کردن مذهب شیعه عناوین فصل سوم تا پنجم را تشکیل می دهند.
نویسنده در فصل ششم به کیفیت حضور زنان در مجالس عزاداری و نقش آن ها در گسترش و تعمیق تشیع در سطوح جامعه پرداخته است.
تأثیر مراسم عاشورا در ظاهر و باطن افراد جامعه و قداست تربت امام حسین (علیه السلام) عناوین فصل های هفتم و هشتم کتاب است.
کتاب دارای فهرست منابع نیز می باشد.
