علامه مجلسی در این کتاب، با نگاهی حدیثمحور و بیانی همهفهم، حکمت شهادت امام حسین، علیهالسلام، را تحلیل میکند و در پایان، به شبههای بنیادین و همهگیر در جامعهی تشیع پاسخ میدهد: چرا امام حسین با وجودی که میدانست شهید خواهد شد، پا به عرصهی کربلا نهاد و خانوادهی خویش را همراه خود به آن مهلکه برد؟
شایان ذکر است که این کتاب براساس سه نسخهی خطی، از جمله مخطوط نویافتهای از رسائل مجلسی، به کوشش آقایان شیخ علی عزیزپوریان، محمد انصاری و سید محمدناصر طباطبائی تصحیح و تحقیق شده و ازسوی انتشارات علمیه به بازار نشر عرضه گردیده است.
چند سطر از کتاب فوق:
عجب دارم از گروهی که ولایت ما را اختیار کردهاند و ما را امام میدانند و اطاعت ما را بر خود واجب میشمارند مانند طاعت خدا، و به ضعف عقلهای خود مرتبه ما را پست میکنند و عیب میکنند بر جماعتی که ما را میشناسند و رتبه ما را میدانند و کمالات ما را بیان میفرمایند و ایشان را نسبت به غلو میدهند!
آیا گمان دارید که خداوند عالمیان اطاعت دوستان خود را بر خلق واجب گرداند و از ایشان مخفی دارد اخبار آسمانها و زمین را و بر ایشان نرساند آنچه بر ایشان و دیگران واقع میشود؟!
